Jednak najczęstszym współczesnym powodem przenoszenia się mieszkańców Omanu do nowoczesnych osiedli fundowanych przez sułtana jest poprawa jakości życia, połączona z dostępem do infrastruktury, której stare osady nie są w stanie zapewnić.W efekcie stare miasta nie zostały „porzucone z dnia na dzień”, lecz stopniowo opustoszały – mieszkańcy przenieśli się do miejsc oferujących stabilność, bezpieczeństwo i perspektywy na przyszłość, pozostawiając dawne osady jako milczące świadectwa transformacji Omanu
Birkat Al Mouz to jedno z
najbardziej poruszających „miast widmo” w Omanie – miejsce, które
idealnie pokazuje, jak tradycyjna osada ustąpiła miejsca
nowoczesności.Położona u stóp gór Al-Hadżar, niedaleko Nizwy, Birkat Al Mouz była przez wieki tętniącą życiem wioską rolniczą. Jej sercem był system faladż
– tradycyjnych kanałów nawadniających, wpisanych dziś na listę UNESCO.
To dzięki nim rosły tu gaje palmowe i rozwijało się codzienne życie
mieszkańców. 
Dziś stare Birkat Al Mouz to labirynt opuszczonych domów z cegły mułowej, zawalonych dachów i pustych dziedzińców. Mieszkańcy przenieśli się do nowoczesnego osiedla wybudowanego przez państwo,
po drugiej stronie drogi. Powód był typowy dla współczesnego Omanu:
dostęp do bieżącej wody, prądu, szkół, opieki zdrowotnej i bezpiecznych
domów.Spacer po ruinach ma w sobie coś intymnego. Widać jeszcze nisze na
lampy, resztki schodów, ślady po drzwiach. Ciszę przerywa tylko wiatr i
szum wody płynącej wciąż w faladżu – jakby jedyny element, który nie
chciał opuścić tego miejsca.
Bo to lekcja historii bez muzealnych gablot.
Tu wszystko jest prawdziwe: popękane ściany, ślady ognia, wyblakłe
ornamenty. Miasta widmo Omanu uczą pokory wobec czasu i pokazują, jak
kruche są nawet najlepiej zorganizowane cywilizacje.
cdn......
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz